Czy można opowiedzieć baśń o Kopciuszku bez magii i happy endu? Skandynawski film „Brzydka siostra” (oryg. The Ugly Sister) robi właśnie to – obdziera znaną historię z lukru i stawia ją w chłodnym świetle wiktoriańskiej rzeczywistości, gdzie kobiety bez opiekuna są pozbawione nie tylko majątku, ale i prawa do godnego życia.

Film opowiada o dwóch siostrach i ich matce, które po stracie męża i ojca zostają same, bez środków do życia. W obliczu nadchodzącego balu, podczas którego lokalny książę wybierze przyszłą żonę, rodzi się walka – o przetrwanie, o urodę, o uwagę. To Kopciuszek, ale napisany od nowa – bez wróżki, bez szczęśliwego trafu, za to z brutalną rzeczywistością kobiecego ciała i społecznych oczekiwań.

To kino feministyczne, cielesne i niepokojące. Zadaje pytania: do czego jesteśmy zdolni, by sprostać narzuconym standardom? Co popycha kobiety do modyfikacji własnych ciał? I kto decyduje o tym, która z sióstr zasługuje na bycie wybraną?