Nie pasował do Hollywood. Więc je zmienił
W latach 70., kiedy Hollywood pachniało jeszcze taśmą filmową i męskimi ideałami z katalogu Marlboro, na ekran wszedł on – niski, niepozorny, z krzywym nosem i charyzmą w oku. Dustin Hoffman, urodzony 8 sierpnia 1937 roku, zadebiutował w „Absolwencie” (1967), roli, która była tak bardzo anty-ikoną seksapilu, że aż stała się ikoną. Zamiast grać typowego bohatera, Hoffman grał ludzi – z całym ich chaosem, neurozami i nieoczywistością.
W „Nocnym kowboju”, „Tootsie”, „Sprawie Kramerów”, „Maratończyku” czy „Rain Manie” – nie było w nim nic powierzchownego. Miał w sobie coś, co rzadko da się zagrać: wewnętrzny niepokój połączony z autentycznym człowieczeństwem. Mówiąc krótko: nie był aktorem, który błyszczał. Był aktorem, który palił się od środka.
Hoffman – człowiek, który nie chciał być gwiazdą
Hoffman nie lubił czerwonych dywanów i złotych posągów. Choć Oscary zdobył dwa razy, za „Sprawę Kramerów” (1979) i „Rain Mana” (1988), nie był typem przemówieniowca ani duszy towarzystwa. Był raczej introwertykiem, który wolał 100 godzin prób do jednej sceny niż jeden wieczór bankietu.
Zawsze mówił, że boi się zagrać rolę źle, że za mało wie, że inni są lepsi. I być może właśnie dlatego był w tym wszystkim tak genialny. Nie miał łatwo – nie wpisywał się w hollywoodzkie wzorce, był odrzucany przez szkoły aktorskie, przez reżyserów, przez własne kompleksy. A potem wszedł do historii kina tylnymi drzwiami i na własnych zasadach przedefiniował, kim może być główny bohater.

Ciekawostki
- Ma zaledwie 167 cm wzrostu, ale jego aktorska obecność wypełnia każdą scenę.
- Jego rola w „Absolwencie” miała początkowo przypaść Robertowi Redfordowi, ale reżyser Mike Nichols postawił na „antybohatera”.
- Hoffman odmówił kilku bardzo głośnych ról (m.in. w „Lot nad kukułczym gniazdem”) z powodu przekonania, że ich nie uniesie.
- Na planie „Maratończyka” rzeczywiście biegał do utraty tchu, nie spał i głodził się, by wyglądać na wyczerpanego – do dziś ta anegdota służy jako przestroga, żeby nie brać zbyt serio metody Stanisławskiego.
- Zagrał z Tomem Cruisem, który miał grać „tego trudniejszego” – a i tak cały „Rain Man” kręci się wokół postaci Hoffmana.