Słuchaj nas online

Informacje | Kultura | Rozrywka | Nauka

IRENA KWIATKOWSKA 17.09.1912- 3.03.2011.

Więcej od tego autora

Przeczytasz w: 3 minuty

Role wywołujące zachwyt, radość, uśmiech, śmiech, z jednoczesnym przekonaniem, że mamy do czynienia ze sztuką. Jej głos znany od dzieciństwa w nagraniach „Alicji w krainie czarów”, „Plastusiowego pamiętnika”, „Kubusia Puchatka”,” Ani z Zielonego Wzgórza”, mamy Pinia w „Proszę słonia” czy interpretacji wierszy z „Ptasim radiem” na czele. Role filmowe to m.in. „Wojna domowa”, wszystkie wcielenia kobiety pracującej w „Czterdziestolatku”, Szpicbródka, „Zmiennicy”, cudowny duet z Aliną Janowską w „Rozmowach kontrolowanych”.

{source}
<!– You can place html anywhere within the source tags –>
<iframe width=”480″ height=”360″ src=”https://www.youtube.com/embed/I0_IS4ZeEj0″ frameborder=”0″ allow=”accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture” allowfullscreen></iframe>

<script language=”javascript” type=”text/javascript”>
// You can place JavaScript like this

</script>
<?php
// You can place PHP like this

?>
{/source}Jej żywiołem był też kabaret, estrada. Hermenegilda Kociubińska – „poetka hermetyczno-sympatyczna”, Sierotka czy żona Wacia to postacie, które specjalnie dla niej stworzył Gałczyński. Kabaret Dudek. I Kabaret Starszych Panów, w którym każda nuta, słowo, gest, najdrobniejszy jej ruch wydobywał treść, komizm, był okazją do tworzenia aktorskich kreacji. „Tango kat”, „Szuja”, „Prysły zmysły”, „Ballada jarzynowa”. „Abstrakcyjna komediowość”, balansowanie pomiędzy poezją, a groteską.

Studia aktorskie ukończyła w 1935. Przed wojną grała w kilku teatrach. Podczas okupacji pracowała w kuchni ZASP-u. Była żołnierzem Armii Krajowej, brała udział w powstaniu warszawskim jako łączniczka. Występowała w powstańczym teatrze w szpitalach i piwnicach.

Zagrała sto ról teatralnych, około 20 filmowych. Wystąpiła w ponad 20 spektaklach teatru telewizji – „Alicja prowadzi śledztwo”, „Arszenik i stare koronki”, „Upiór w kuchni”, „Porawanie donii Agaty”, „Ożenek”. Ponad 65 lat współpracowała z radiem, wyczarowywała głosem role w teatrze polskiego radia i w słuchowiskach dla dzieci.

W teatrze grała też w repertuarze dramatycznym, np. w „Fantazym” Słowackiego, „Domu kobiet” Nałkowskiej czy „Wariatce z Chaillot” Giraudouxa. Umiała wydobywać z postaci nuty dramatyczne, wzruszać. W repertuarze komediowym nadawała swym rolom niezrównany komizm, ale również ludzkie cechy, uwiarygadniała je psychologicznie. Śmieszyła, ale jej interpretacje były wieloznaczne, na dnie śmieszności tkwił smutek.

” Kwiatkowska gra całą sobą, panuje niezawodnie nad swoim ciałem, śpiewa i tańczy z perfekcją”, „Jej sztuka składa się z dwu warstw, nigdy nie tworzy postaci płaskich, jednowymiarowych”. (Jan Koprowski)

Otrzymała tytuł Aktorki Komediowej Stulecia. Twierdziła, że ” śmiech to poważna sprawa”. Do każdej roli podchodziła perfekcyjnie. Mówiła, że aktorstwo jest rzemiosłem, do którego dodaje się charyzma i osobowość aktora.

” Najpierw tekst roli działa na aktora, potem trzeba oddzielić się od wzruszeń i starać się te wzruszenia, które się przeżyło, przekazać widowni”. (Irena Kwiatkowska)

Koniecznie przeczytaj

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

Najnowsze